Pep’s zijn recentste klinkt aangenaam in de oren en het zet een mens wel eens aan het denken, vooral dit stukje: (youtube)
Pour arriver enfin à ces rêves d’enfants
Qui n’ont pas de limites comme on a maintenant…
Waarom doen we dit eigenlijk? We leggen onszelf beperkingen op wanneer we ons moeten laten gaan. We durven niet te dromen, of net het enige wat we doen is dromen…
En dan komt het moment om zich verstandig en respectvol te gedragen, maar we gooien jaren aan ervaring over boord.
Het laatste dat je moet doen, zijn gevoelens opkroppen. Een emotionele tijdbom… Not good! Negeer ook geen emoties, maar kanaliseer ze.
Easier said than done? You bet’cha!
Ik sta er echter steeds van versteld dat ik nog geen kerktoren heb beklommen. De verschillende uitlaatkleppen zijn uiterst hulpvol. Praten met de juiste mensen, bloggen, twitter, sporten, … Vind je eigen megafoon en schreeuw er nu en dan eens goed door.
En dan nu tijd voor iets compleet ongerelateerds: An levert goed werk!(*)
Probeer bij alles wat je doet je ziel erin te smijten. Droom erop los en werk ervoor om ze te realiseren. Ze zullen niet in je schoot vallen. Wees eens wat egoïstisch, maar drijf het niet te ver. Een ander heeft ook dromen, voorkeuren. Weet het. Respecteer het.
(*) Belofte maakt schuld, maar ik zeg het met plezier en meen het evenzeer.
onderschikt in:Blog, Life, Music, Sport , dromen, emoties, kinderen
Terugpoepen