Gisteren was het schitterend weer. That’s a given.
Er wordt ge-skype-t “Ga je mee?“. Ze deed mij een voorstel dat ik niet kon refuseren. Waarom zou ik ook?! Leuk gezelschap. Zon. Bankje langs het water. Lekker broodje. Ne kouwe coca. De max!
Achteraf moest er wel nog een paar uurkes worden gewerkt. De wondere wereld der tarificatie/facturatie ontrafeld zich niet uit zichzelf.
Bijna tijd. Te vroeg om huiswaarts te keren, maakte ik voor mezelf de plannen om nog eens door het centrum van Brugge te stappen. Toeval wees uit dat een drietal collega’s hetzelfde idee hadden. De suggestie “Call me if you want to hook up with three lovely ladies” werd in ieder geval niet in de wind geslaan.
Veel volk in’t centrum. Bah! Zo traag wandelen, ik blijf het onnatuurlijk vinden… Maar goed, even ge-gsm-d “Waar zit je?”. Het antwoord was eenvoudig, ze vinden echter niet. Dan maar vocaal gsm’n en een antwoord krijgen “Ah, we zitten daar hoor. Ik zit in het pashokje met [naam collega].” Enkele obligatoire seksuele innuendo’s volgden. Het shoppen was gelukkig ver gevorderd, en een terrasje volgde dus snel.
Universele tip voor mensen die aan tafel zitten: Als je praat, zit op uw handen! De woorden ‘super droog‘ uiten en een glas wijn omverstoten in alle onhandigheid is misschien wel hilarisch, maar het is verdomd nat… Het viel wel op hoe saai sommige mensen zijn. Zo geirriteerd kijken omdat een drietal mensen aan het lachen zijn, komaan zeg. Je zit op een druk terras, in een drukke omgeving, rust moet je er sowieso niet verwachten. Nu, ik verwachtte ook niet dat men op zo’n moment de riolen kwam kuisen in de buurt. Lekker wi!
De wandeling naar de wagen was gevaarlijker dan ik dacht. Twee vrouwen die mij publiekelijk aanrandden, ‘t is eens zo en eens anders, I guess… Dus: Nee, die broek valt niet af ook al hangt die onder mijn heup! Stop met trekken eraan!
P.S.: Ik heb mollepotjes gezien! Ik zal daar toch eens een foto van moeten nemen… 
